Pytania i odpowiedzi

Najczęstsze pytania o perimenopauzę

Zebrałyśmy pytania, które wracają najczęściej: o wiek, badania, HTZ, antykoncepcję i o to, kiedy objaw przestaje być „normalny” i trzeba go sprawdzić. Odpowiedzi opieramy na aktualnych wytycznych, a nie na opiniach z internetu.

Podstawy: co to właściwie jest

Czym perimenopauza różni się od menopauzy?

Menopauza to jeden konkretny dzień: ostatnia miesiączka w życiu. Rozpoznaje się ją wstecz, dopiero po 12 miesiącach bez krwawienia. Perimenopauza to lata prowadzące do tego dnia oraz 12 miesięcy po nim. To właśnie w perimenopauzie dzieje się najwięcej, bo hormony nie spadają równo, tylko skaczą. Więcej w tekście o perimenopauzie.

W jakim wieku się zaczyna?

Najczęściej po 40. roku życia. Średni wiek menopauzy w krajach europejskich to około 51 lat, więc pierwsze zmiany bywają widoczne już po czterdziestce. Wcześniejszy początek zdarza się między innymi po chemioterapii, po operacyjnym usunięciu jajników i u kobiet palących. Zatrzymanie miesiączek przed 40. rokiem życia to osobna sytuacja: przedwczesna niewydolność jajników, która wymaga diagnostyki i zwykle leczenia hormonalnego.

Ile to trwa?

Zwykle kilka lat. Same uderzenia gorąca i nocne poty potrafią trwać dłużej, niż się powszechnie sądzi: w dużym badaniu SWAN mediana wyniosła 7,4 roku, a u kobiet, u których objawy zaczęły się wcześnie, były one najdłuższe.

Czy miesiączki muszą być nieregularne?

Zmiana rytmu cyklu to najbardziej charakterystyczny sygnał. Według klasyfikacji STRAW+10 wczesną fazę przejścia rozpoznaje się, gdy różnica długości kolejnych cykli sięga 7 dni lub więcej, a fazę późną, gdy pojawiają się przerwy 60 dni i dłuższe. Warto notować daty, bo to jedyna informacja, której lekarz nie odtworzy z badania krwi.

Badania i rozpoznanie

Czy muszę zrobić badania hormonalne, żeby to potwierdzić?

Najczęściej nie. Wytyczne NICE są tu jednoznaczne: u kobiet powyżej 45 lat rozpoznanie stawia się na podstawie objawów, bez oznaczania FSH. Badanie FSH rozważa się między 40. a 45. rokiem życia, gdy objawom towarzyszy zmiana cyklu, oraz poniżej 40. roku życia przy podejrzeniu przedwczesnej niewydolności jajników. Szerzej piszemy o tym w tekście jakie badania mają sens.

Mam jeden wynik FSH. Co z niego wynika?

Niewiele. W perimenopauzie stężenia hormonów wahają się z cyklu na cykl, a nawet z tygodnia na tydzień. Wynik w normie nie wyklucza perimenopauzy, a podwyższony jej nie przesądza. Dlatego objawy i kalendarz cyklu mówią więcej niż pojedyncze oznaczenie.

A AMH? Widziałam, że „pokazuje menopauzę”.

AMH ocenia rezerwę jajnikową i ma ugruntowane zastosowanie w leczeniu niepłodności. Nie służy do rozpoznawania perimenopauzy ani do przewidywania daty ostatniej miesiączki u konkretnej kobiety. Prywatne pakiety „hormonalne” często zawierają je mimo to.

Leczenie i HTZ

Czy terapia hormonalna jest bezpieczna?

Dla większości zdrowych kobiet, które zaczynają ją przed 60. rokiem życia lub w ciągu 10 lat od menopauzy, korzyści przeważają nad ryzykiem. Tak brzmi stanowisko The Menopause Society. To nie znaczy, że jest dla każdej: decyduje historia zdrowia, w tym przebyte zakrzepice, nowotwory hormonozależne i choroby wątroby. Opcje opisujemy na stronie o leczeniu.

Czy HTZ powoduje raka piersi?

Uczciwa odpowiedź brzmi: zależy od rodzaju terapii. Leczenie estrogenowo-progestagenowe wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka, który rośnie z czasem stosowania i maleje po odstawieniu. Sama estrogenoterapia, stosowana u kobiet po usunięciu macicy, w badaniu WHI ryzyka nie zwiększała. Liczby bezwzględne są małe i warto je zestawić z innymi czynnikami, na które mamy wpływ, jak alkohol, masa ciała i aktywność fizyczna.

Nie mogę albo nie chcę hormonów. Co wtedy?

Są metody o udokumentowanej skuteczności wobec uderzeń gorąca: terapia poznawczo-behawioralna, część leków z grup SSRI i SNRI, gabapentyna, a także nowsza grupa leków działających na receptor neurokininy 3. Na suchość i dolegliwości intymne stosuje się małe dawki estrogenów miejscowo, które działają lokalnie. Dobór należy do lekarza, bo każda z tych opcji ma swoje przeciwwskazania.

Czy suplementy „na menopauzę” działają?

Dowody są ograniczone i niespójne, a skład preparatów bywa nieporównywalny między markami. Część ziół wchodzi w interakcje z lekami, więc nawet „naturalny” preparat warto omówić z lekarzem lub farmaceutką. Suplement nie zastąpi leczenia, jeśli objawy realnie utrudniają życie.

Codzienność: ciało, sen, głowa

Czy mogę jeszcze zajść w ciążę?

Tak. Płodność spada, ale dopóki miesiączki występują, ciąża jest możliwa. Wytyczne brytyjskie mówią, że antykoncepcję można odstawić w wieku 55 lat, a wcześniej: po 2 latach od ostatniej miesiączki, jeśli wystąpiła przed 50. rokiem życia, i po roku, jeśli po 50. Piszemy o tym w tekście o antykoncepcji w perimenopauzie.

Przybieram, choć nic nie zmieniłam. Dlaczego?

Masa ciała rośnie z wiekiem niezależnie od menopauzy, natomiast zmiany hormonalne przesuwają odkładanie tkanki tłuszczowej w stronę brzucha, a masa mięśniowa spada. Efekt bywa taki, że waga stoi, a ubrania przestają pasować. Rozwijamy to w tekście dlaczego rośnie brzuch.

Budzę się w nocy. To hormony czy coś innego?

Bezsenność i nocne wybudzenia są w tym okresie częste, zwłaszcza gdy towarzyszą im nocne poty. Ale w tym samym wieku rośnie też ryzyko bezdechu sennego, który u kobiet bywa przeoczony, bo objawia się inaczej niż w podręcznikowym opisie. Jeśli mimo przespanej nocy budzisz się niewyspana, przeczytaj tekst o bezdechu sennym.

Mgła mózgowa. Czy to początek demencji?

W badaniach SWAN w okresie przejścia obserwowano przejściowe pogorszenie pamięci werbalnej i tempa uczenia się, które nie miało charakteru postępującego. Innymi słowy: to realne zjawisko, ale zwykle nie zapowiedź choroby otępiennej. Jeśli trudności narastają, wpływają na pracę albo pojawiają się z innymi objawami neurologicznymi, to sygnał do konsultacji.

Kiedy iść do lekarza bez czekania

Perimenopauza tłumaczy wiele objawów, ale nie wszystkie. Te sytuacje wymagają sprawdzenia niezależnie od wieku i od tego, jak dobrze pasują do „menopauzalnego” obrazu.

Umów wizytę szybko, jeśli

  • krwawienie pojawia się po 12 miesiącach bez miesiączki,
  • krwawisz po stosunku albo między miesiączkami,
  • krwawienia są tak obfite, że przemakasz podpaskę lub tampon w ciągu godziny, pojawiają się duże skrzepy, zawroty głowy albo duszność przy wysiłku,
  • pojawiają się nowe, silne bóle głowy z zaburzeniami widzenia, mowy lub czucia.

Obfite krwawienia bywają w perimenopauzie zrzucane na karb hormonów, a często stoi za nimi mięśniak, polip albo niedobór żelaza, który sam w sobie odbiera energię. To są rzeczy, które da się zbadać i leczyć.

Nie wiesz, od czego zacząć rozmowę z lekarzem?

Wypełnij kwestionariusz objawów. Dostaniesz podsumowanie oparte na skali MRS, gotowe do zabrania na wizytę.

Zrób test na perimenopauzę

Źródła

  1. National Institute for Health and Care Excellence, Menopause: identification and management, NG23.
  2. Harlow S.D. i wsp., Executive summary of the Stages of Reproductive Aging Workshop +10, Menopause 2012.
  3. Avis N.E. i wsp., Duration of Menopausal Vasomotor Symptoms Over the Menopause Transition, JAMA Internal Medicine 2015 (SWAN).
  4. The Menopause Society, The 2022 Hormone Therapy Position Statement.
  5. Faculty of Sexual and Reproductive Healthcare, Contraception for Women Aged Over 40 Years.
  6. Greendale G.A. i wsp., ocena funkcji poznawczych w ramach SWAN, Neurology 2009.
  7. American College of Obstetricians and Gynecologists, Abnormal Uterine Bleeding.
  8. American College of Obstetricians and Gynecologists, Do I need to have testing of my hormone levels during perimenopause?

Zastrzeżenie. Ta strona ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Nie służy do samodzielnego rozpoznawania chorób ani doboru leczenia. O postępowaniu w Twojej sytuacji decyduje lekarz, który Cię zbada i zna Twoją historię zdrowia.

Zrób test na perimenopauzę