Bezpłatne narzędzie

Test na perimenopauzę

Nie ma badania krwi, które potwierdzi perimenopauzę. Rozpoznaje się ją z objawów i z tego, co dzieje się z cyklem, dlatego najlepszym punktem wyjścia jest uporządkowanie tego, co czujesz. Ten test na perimenopauzę robi dokładnie to: zadaje 19 pytań opartych na skali MRS i kryteriach STRAW+10, a w zamian daje mapę objawów, prawdopodobny etap przemiany i ściągę na wizytę u lekarza.

Test nie stawia rozpoznania i nie zastępuje konsultacji lekarskiej.

Co to za test i skąd pochodzi

Kwestionariusz zadaje 19 pytań o cykl, objawy i codzienne funkcjonowanie. Nie jest zbiorem przypadkowych pytań z internetu: opiera się na dwóch narzędziach używanych w medycynie i badaniach naukowych.

  • Skala MRS (Menopause Rating Scale) służy do oceny nasilenia objawów okresu okołomenopauzalnego. Dzieli je na trzy obszary: dolegliwości naczynioruchowe, psychiczne oraz moczowo-płciowe. Dzięki temu wynik pokazuje nie tylko „ile", ale i „czego".
  • Kryteria STRAW+10 to międzynarodowy standard opisu etapów starzenia reprodukcyjnego. Na ich podstawie, głównie po rytmie cyklu, test szacuje, na jakim etapie przemiany możesz być.

Co dostajesz w wyniku

  • Mapę objawów z podziałem na obszary, z zaznaczeniem tego, co dokucza Ci najbardziej.
  • Orientacyjny etap według STRAW+10 wraz z wyjaśnieniem, co on oznacza.
  • Ściągę na wizytę u lekarza: gotowe podsumowanie do wydrukowania lub zapisania, z najważniejszymi objawami i pytaniami, o które warto zapytać. To często najbardziej przydatna część, bo w gabinecie łatwo zapomnieć połowę rzeczy.
  • Sygnały ostrzegawcze, jeśli w odpowiedziach pojawi się coś, co wymaga pilniejszej konsultacji.

Dla kogo jest ten test

Dla kobiet, które podejrzewają u siebie perimenopauzę albo chcą uporządkować to, co dzieje się z ich ciałem od kilku miesięcy. Przyda się też wtedy, gdy masz umówioną wizytę i chcesz przyjść z konkretami zamiast z listą luźnych wrażeń.

Test nie zastąpi diagnostyki, jeśli objawy pojawiły się przed 40. rokiem życia, po leczeniu onkologicznym albo po operacyjnym usunięciu jajników. W tych sytuacjach od razu potrzebna jest ocena lekarska. Więcej o tym piszemy w tekście o perimenopauzie.

Co dzieje się z Twoimi odpowiedziami

Odpowiedzi zostają na Twoim urządzeniu

Kwestionariusz działa w całości w przeglądarce. Zaznaczenia trzymane są tylko na czas wypełniania i nie są wysyłane na nasz serwer. Każde nowe podejście zaczyna się od pustego testu - poprzednie odpowiedzi znikają.

Nie prosimy o imię, wiek podajesz w przedziałach, a wynik widzisz tylko Ty. Jeśli chcesz usunąć zapisane odpowiedzi od razu, wystarczy wyczyścić dane witryny w przeglądarce.

Co zrobić z wynikiem

Wynik testu to punkt wyjścia do rozmowy, a nie rozpoznanie. Jeśli objawy utrudniają Ci życie, umów wizytę i weź ze sobą ściągę. Warto wiedzieć, że u kobiet po 45. roku życia wytyczne pozwalają rozpoznać perimenopauzę na podstawie objawów, bez badań hormonalnych, o czym piszemy szerzej w tekście o badaniach. Opcje postępowania zbieramy na stronie o leczeniu, a krótkie odpowiedzi na typowe wątpliwości znajdziesz w najczęstszych pytaniach.

Czy istnieje badanie krwi na perimenopauzę?

Nie ma pojedynczego badania krwi, które rozstrzyga, czy zaczęła się perimenopauza. Wytyczne brytyjskiego NICE wskazują, że u kobiet po 45. roku życia perimenopauzę rozpoznaje się na podstawie objawów i zmian cyklu, bez rutynowego oznaczania hormonów.

Powód jest prosty: w tym okresie poziomy hormonów skaczą z dnia na dzień. Pojedynczy wynik FSH czy estradiolu to zdjęcie jednej chwili, które niewiele mówi o całości. Można zrobić badanie w tygodniu, w którym wynik wygląda zupełnie prawidłowo, mimo wyraźnych objawów, i odwrotnie.

Inaczej jest u kobiet przed 45. rokiem życia, a zwłaszcza przed czterdziestką - wtedy lekarz zwykle zleca badania, bo trzeba wykluczyć inne przyczyny i rozważyć przedwczesną niewydolność jajników. O tym decyduje lekarz, nie test w internecie.

Jakie badania warto zrobić, skoro nie ma testu na perimenopauzę

Badania robi się nie po to, żeby potwierdzić perimenopauzę, tylko żeby wykluczyć to, co ją udaje. Najczęściej są to zaburzenia pracy tarczycy i niedokrwistość - jedno i drugie daje zmęczenie, problemy ze snem, wahania nastroju i kołatanie serca.

  • TSH, a przy nieprawidłowym wyniku także FT3 i FT4
  • Morfologia i ferrytyna, zwłaszcza przy obfitych krwawieniach
  • Lipidogram i glukoza - w tym okresie rośnie ryzyko sercowo-naczyniowe

Wszystkie są bezpłatne w ramach programu „Moje Zdrowie" u lekarza rodzinnego.

W jakim wieku zaczyna się perimenopauza?

Najczęściej po czterdziestce, choć u części kobiet pierwsze sygnały pojawiają się wcześniej. Sama menopauza, czyli ostatnia miesiączka, wypada w Polsce przeciętnie około 50. roku życia, a perimenopauza to okres ją poprzedzający.

Pierwszym zwiastunem zwykle nie są uderzenia gorąca, tylko zmiana rytmu cyklu - cykle zaczynają się skracać albo stają się nieregularne. Dlatego w teście tyle pytań dotyczy miesiączki, a nie tylko samopoczucia.

Ile trwa perimenopauza?

Zwykle kilka lat, ale rozpiętość jest duża - u jednych to rok czy dwa, u innych blisko dekada. Perimenopauza kończy się dopiero wtedy, gdy od ostatniej miesiączki minie dwanaście miesięcy. Dopiero wstecznie można powiedzieć, że to była menopauza.

Kiedy iść do lekarza, nie czekając na wynik testu

Są objawy, przy których nie ma na co czekać, niezależnie od tego, co pokaże jakikolwiek test:

  • krwawienia bardzo obfite lub trwające dłużej niż tydzień
  • plamienia albo krwawienia pomiędzy miesiączkami
  • jakiekolwiek krwawienie po roku bez miesiączki
  • krwawienie po stosunku
  • objawy, które wyraźnie utrudniają codzienne funkcjonowanie

To nie są powody do paniki, ale wymagają sprawdzenia przez lekarza, a nie kwestionariusza.

Czym różni się perimenopauza od menopauzy

To nie synonimy, a pomyłka jest bardzo częsta. Menopauza to jeden dzień - data ostatniej miesiączki, którą da się wskazać dopiero po roku bez krwawienia. Perimenopauza to cały okres przed nią, czyli ten, w którym cykl zaczyna się rozregulowywać i pojawiają się objawy. Po menopauzie mówimy już o okresie pomenopauzalnym.

Dlatego zdanie „jestem w menopauzie" prawie zawsze oznacza perimenopauzę, i dlatego ten test pyta o rytm cyklu: to właśnie on mówi, na jakim etapie jesteś.

Czy ten test może się pomylić

Tak, i warto wiedzieć, w którą stronę. Kwestionariusz mierzy nasilenie objawów, a nie ich przyczynę. Zmęczenie, rozdrażnienie, kłopoty ze snem i kołatanie serca wyglądają tak samo w perimenopauzie, w niedoczynności tarczycy, w niedokrwistości, przy depresji i przy długim stresie. Wysoki wynik mówi „dzieje się coś, co warto sprawdzić", a nie „to perimenopauza".

Druga pułapka dotyczy etapu przemiany. Szacujemy go głównie po rytmie miesiączek, więc przy antykoncepcji hormonalnej albo wkładce hormonalnej wynik etapu bywa mylący - krwawienia są wtedy sterowane przez lek, a nie przez jajniki. Mapa objawów nadal ma sens, ale etap potraktuj jako bardzo zgrubny.

Na czym opieramy ten test

  1. Heinemann L.A.J. i wsp., The Menopause Rating Scale (MRS): a methodological review, Health and Quality of Life Outcomes 2004.
  2. Harlow S.D. i wsp., Executive summary of the Stages of Reproductive Aging Workshop +10, Menopause 2012.
  3. National Institute for Health and Care Excellence, Menopause: identification and management, NG23.

Zastrzeżenie. Kwestionariusz ma charakter edukacyjny i nie jest narzędziem diagnostycznym. Nie służy do rozpoznawania chorób ani doboru leczenia. O postępowaniu w Twojej sytuacji decyduje lekarz, który Cię zbada i zna Twoją historię zdrowia.